„— Przyjmiesz tę propozycję
— Nie sądzę. Mam wrażenie, że całe przedsięwzięcie chcą oprzeć na czysto handlowych zasadach.
— Pisałeś mi jednak nieraz, że „Messieurs"...
— No tak, oczywiście, oni też nastawieni są przede wszystkim na zysk. Ale w tej firmie pracuję już bądź co bądź dwanaście lat. Czy opłaca się dla paru franków zaczynać od nowa Może pewnego dnia powierzą mi samodzielne kierownictwo jednej z filii Wówczas wystawiałbym przede wszystkim impresjonistów.
— Impresjoniści Już gdzieś o nich czytałem! Co to za jedni
— To młodzi malarze paryscy. Edward Manet, Degas, Renoir, Claude Monet, Sisley, Courbet, Gauguin, Cezanne, Seurat, Lautrec.
— Skąd ta nazwa
— Od wystawy u Nadara w 1874. Monet wystawił tam obraz zatytułowany Wschodzące słońce. Impresja. Jeden z krytyków, Louis Leroy, nazwał całą wystawę „wystawą impresjonistów". Nazwa ta pozostała.
— Czy oni pracują farbami ciemnymi czy jasnymi
— Ależ jasnymi! Ciemne uważają za okropne!
— W takim razie nie mógłbym z nimi pracować. Mam zamiar przerzucić się na inne kolory, ale będą coraa ciemniejsze.
— Może zmienisz zdanie, gdy przyjedziesz do Paryża.
— Może... Czy ci malarze sprzedają swoje obrazy
— DurandRuel sprzedaje od czasu do czasu Maneta. To mniej więcej wszystko.“(5)