„0 dwóch mechanizmach pobierania biernym (opartym na fizycznym zjawisku dyfuzji łącznie z równowagą Donnana) i aktywnym (związanym z procesem oddychania).
Teoria Lundegdrdha. Na podstawie dalszych badań
H.Lundegardh (1945) stwierdził, że pobieranie anionów
jest ściśle proporcjonalne do ilości pobranego denu, nato
miast pobieranie kationów jest jak gdyby zjawiskiem wtór
nym, wynikającym ze wzmożonego pobierania anionów.
Według hipotezy Lundegardha, elektrony uwolnione w pro
cesie oddychania tkankowego wędrują od enzymu dehydro
genazy poprzez cytochromy i oksydazę cytochromową na
zewnętrzną stronę błon cytoplazmatycznych, zaś aniony wę
drują jednocześnie w kierunku przeciwnym i ładunki elek
ktryczne kompensują się; za elektron przeniesiony na zakty
wowany tlen komórka otrzymuje elektrycznie ujemny anion.
Jest to tzw. oddychanie anionowe, w którym cytochro
my, znane jako przenośniki elektronów w procesie od
dychania tkankowego, byłyby jednocześnie przenośnikami
anionów.
Teoria nośników. Już w teorii Lundegardha występuje koncepcja przenośników anionów; byłyby nimi cytochromy. Podobnych koncepcji było wiele i według dosyć powszechnego poglądu w mechanizmie pobieranie jonów istotnym czynnikiem ma być chwilowe związanie jonu z tzw. nośnikiem, który ułatwiałby jonom przenikanie przez błony cytoplazmatyczne na powierzchni protoplastu (plazmalemma)“(16)